टी-२० विश्वकप २०२६ को आफ्नो पहिलो खेलमा नेपालले इंग्ल्याण्डजस्तो शक्तिशाली टोलीलाई अन्तिम बलसम्म निकै कठिन चुनौती दियो। १८५ रनको लक्ष्य पछ्याउँदै १८० रन बनाएको नेपालको जुझारुपन भन्दा पनि बढी चर्चा अहिले मुम्बईको सडक र वान्खडे स्टेडियममा देखिएको नेपाली समर्थकहरूको छ।
रंगशाला बन्यो ‘मिनी नेपाल’
खेल सुरु हुनुभन्दा घण्टौँ अघिदेखि नै मुम्बईका सडकहरू नेपाली झण्डा, ढाका टोपी र चन्द्र-सूर्य अंकित जर्सीले भरिएका थिए। रंगशाला भित्र १७ हजारभन्दा बढी नेपाली समर्थकहरूको उपस्थिति देख्दा लाग्थ्यो, यो मुम्बई होइन, काठमाडौँको टियु मैदान हो। नेपाली फ्यानहरूको हुटिङ र ‘नेपाल.. नेपाल..’ को गर्जनले इंग्लिस कप्तान जोस बटलर र उनको टोलीलाई समेत केही समयका लागि दबाबमा राखेको थियो।
खेल सकिएपछि पराजयको पीडालाई बिर्सेर नेपाली खेलाडीहरूले मैदानको पूरा चक्कर (Lap of Honor) लगाएर फ्यानहरूलाई धन्यवाद दिँदा धेरै समर्थकका आँखा रसाएका थिए।
आइसीसीका अनुसार यो विश्वकपमा भारतपछि सबैभन्दा बढी टिकट बिक्री भएका खेलहरू नेपालका हुन्। वान्खडे स्टेडियममा हजारौँ फ्यानहरूले ढोल, झ्याम्टा र नेपाली झण्डासहित जुन नाचगान गरे, त्यसले भारतीय र इंग्लिस समर्थकहरूलाई पनि मन्त्रमुग्ध बनायो।
मुम्बईको वान्खडे स्टेडियममा हिजो केवल क्रिकेटको खेल मात्र भएन, त्यहाँ नेपालीहरूको आत्मसम्मान र क्रिकेटप्रतिको अगाध प्रेमको एउटा उत्सव नै देखियो। विश्वकप २०२६ मा नेपाल र इंग्ल्याण्डबीचको खेलले यो प्रमाणित गरिदियो कि जब नेपाली टोली मैदानमा उत्रिन्छ, संसारभरका नेपालीहरू एउटै ढुकढुकी बनेर उभिन्छन्।
